Pokemon Paradijs
Pokemon Paradijs
De Site
Welkom
Nieuws (site)
Nieuws (media)
Pokedex (GS)
Pokedex (DP)
Pokemon Les
Pokemon Gekte
Links
Tekenfilm
Afleveringen
Titelsongs
Pokéraps
Pikachu's Jukebox
Karaokémon
Team Rocket
Speelfilms
Koopvideo's
Plaatjes
Kleurplaten
Tekenles
3D Plaatjes
Icoontjes
Bewegende Plaatjes
Achtergronden
Ruilkaarten (TCG)
Sets/kaarten
Decks
Spelregels
Valse kaarten
Verzamelen
Topps
Burger King
Danone
Flippo's
Munten
Postzegels
Stickers (Merlin)
Stickers (Artbox)
Nintendo Games
Gold/Silver
Pinball
Stadium
Snap
Pokémon mini
Online Games
Woordzoeker
Schuifpuzzel
Memory
Galgje
Pikachu Skateboard
CD's/CD-roms
2.B.A. Master
The First Movie
The First Movie (2)
Pokémon 2000
Pokémon 3
Totally Pokémon
Pokémon X
Pokémon 3 (NL)
De Reis van Johto (NL)
Pkmn Project Studio
Contact
E-mail

Bron: De Volkskrant, 11 september 1999

Heel Amerika ten prooi aan Pokémon

Het begon met een tv-serie voor kinderen, al gauw volgden een video-game en een kaartspel, en inmiddels komen de Verenigde Staten niet meer los van de nieuwe kinderrage: Pokemon. De speelgoedindustrie maakt overuren, en geen ouder die iets van de ingewikkelde spelregels snapt. Ook Nederland gaat voor de bijl: "Dit is geen truc, dit is marketing."

Wanneer zijn die griezels het huis binnengeslopen, vragen we ons af. Als in een stille reprise van Pearl Harbour hebben monstertjes uit Japan het hele land bezet. En nu proberen ze zoetjesaan ons bestaan naar hun hand te zetten.

Voor de zomer, kunnen we ons vaag herinneren, viel het woord Pokemon (spreek uit: Pokejmon, Japans voor 'zakmonster') voor het eerst. In de vakantie zijn de pocket monsters via de achterdeur opgerukt, en nu praten Steven (8) en Daan (6) over bijna niets anders.

"Ik heb een Zapdos. Hij heeft 100 HP", vertrouwt Steven een vriendje enthousiast toe over de telefoon. "En een holografische Alakazam! En ook nog een Arcanine met 80 HP!" De hele dag horen we dit soort geheimtaal. Je zou er haast achterdochtig van worden. Misschien zijn ze wel stiekem bezig onze ondergang te plannen!

Heel Amerika lijkt ten prooi gevallen aan Pokemon, de nieuwste speelgoedrage die over de wereld raast. Het is zo snel opgekomen dat ouders nog maar nauwelijks doorhebben dat Pokemon vele gedaanten heeft: het is een videospel, een tv-serie en een kaartspel. Maar er zijn ook Pokemon-poppen, Pokemon-strips, Pokemon-posters en ga zo maar door.

Overal zie je kinderen rondzeulen met dikke verzamelmappen vol Pokemonkaarten. Hun gesprekken lijken om één vraag te draaien: hoeveel heb jij er?

Het fenomeen is vorig jaar uit Japan naar Amerika overgewaaid. In korte tijd heeft het voor een enorme omzet in de speelgoedindustrie gezorgd. Geschat wordt dat er dit jaar voor bijna anderhalf miljard gulden aan Pokemonproducten zal worden omgezet in de Verenigde Staten.

"Zoiets heb ik nog nooit gezien. Dit is de grootste rage die we hier hebben gehad", zegt Peter Averinos, eigenaar van een speelkaartenwinkel in het Cabin John winkelcentrum, even buiten Washington. Hij verkoopt ook kaarten met baseballspelers en basketballhelden, maar daar is de laatste tijd nog nauwelijks vraag naar.

"Ik kreeg vorig jaar september door dat dit heel groot zou worden. Er werd al naar gevraagd voor het spel was geďntroduceerd", zegt Averinos. Bij kinderen van 7 tot 14 - de doelgroep - gaat vrijwel al het zakgeld eraan op.

De hausse begon met de lancering van een Pokemonserie op de televisie, vervolgens introduceerde Nintendo de videospelletjes en de Game Boy-versie en daarna werden de inmiddels begerige kinderen met het kaartspel verblijd.

"De advertentiecampagne is zo briljant, dat het bijna griezelig is", zegt Clive Thompson, die over videospelletjes schrijft voor het tijdschrift Shift. "Alles past naadloos in elkaar."

Pokemon speelt zich af op een fantasie-eiland, dat wordt bevolkt door kleurige, tamelijk lief uitziende wezens - de Pokemons. In het videospelletje draait het erom de figuurtjes te trainen, opdat ze een (ongewapende) strijd kunnen voeren tegen de grote tegenspeler Gary, de slechte Pokemon Meowth en de Pokemongevangenen die zij in hun macht hebben.

Iedere Pokemon heeft zijn eigen sterke en zwakke eigenschappen - het belangrijkste is hoeveel punten damage (schade) ze kunnen verdragen. Doel van het spelletje is zoveel mogelijk Pokemons te vangen en 'de grootste Pokemon-baas ter wereld' te worden.

Om het interessant te houden kunnen de Pokemons in het kaartspelletje opgewaardeerd worden door middel van 'evolutie'-kaarten. Om hun vechtkracht te vergroten kunnen 'energie'-kaarten worden ingezet.

Het is allemaal zo ingewikkeld - er zijn 151 figuren in het spel - dat de kinderen het Officiële Pokemon Handboek nodig hebben om wegwijs te worden in de geheimzinnige wereld van de Rattata, Slowbro, Ekans, Butterfree en Pidgeotto.

Het handboek werd natuurlijk meteen een bestseller, vooral omdat je het nodig hebt bij het ruilen van dubbele kaarten. Het tijdschrift Duelist doet de kinderen tips aan de hand voor het kaartspel. Nog eens kassa!

De grootste truc is dat sommige kaarten heel schaars zijn, en uiteraard zijn dat de sterkste troeven in het spel. Een pak van twintig Pokemonkaarten kost ongeveer twintig gulden, maar de schaarsere worden los verkocht en voor de hoogste - Charizard - moet wel honderd gulden worden neergeteld.

"Het is er allemaal op gericht de consumptiedrift bij de kinderen aan te wakkeren", zegt Stevanne Auerbach, ook wel bekend als Dr. Toy. Ze heeft een website waarop ze spelletjes beoordeelt naar hun educatieve waarde. "Het motto van het spel is Gotta catch 'em all en dat geldt ook voor het verzamelen. Het gaat erom ze allemáál te krijgen en dat betekent: kopen."

De Pokemondistributeurs spelen volgens haar slim in op de angst van ouders dat hun kinderen achterblijven bij hun klasgenootjes. "Ze willen graag dat hun kind populair is en dus geven ze hem de dure kaarten." Auerbach kent ouders die al ruim duizend gulden hebben uitgegeven aan de Pokemon-collectie van hun kind.

Volgens kenners begint bewust gecreëerde schaarste een geliefde truc van de speelgoedindustrie te worden. Ook bij de Beany Babies, de rage die aan Pokemon vooraf ging, werd de prijs opgedreven doordat er net te weinig op de markt werden gebracht. Het gevolg was dat ouders bereid waren tientallen dollars neer te tellen om hun kinderen zoet te houden met een zachte knuffel. Ondertussen talen de kids trouwens niet meer naar de stapels knuffelbeesten boven hun bed. Beany Babies zijn uit. De maker kondigde vorige week aan dat de productie van de knuffels wordt gestaakt, een slimmigheidje waarmee het bedrijf kennelijk nog even de belangstelling hoopt te prikkelen.

Maar volgens Bruno van Speybroeck van het bedrijf Wizards of the Coast dat de Pokemonkaarten binnenkort in Nederland en de rest van Europa op de markt gaat brengen, is de schaarste aan 'sterke' kaarten geen marketingtruc. "We hadden gewoon niet voorzien dat de vraag zo groot zou zijn", zegt hij. Volgens hem zijn de adviesprijzen van het bedrijf bescheiden, maar drijven de winkeliers de prijs op.

"Dit is geen truc, dit is gewoon marketing", meent echter Peter Averonis van de speelkaartenwinkel in Washington. "Het Pokemonspel zou nooit zo zijn aangeslagen als alle kaarten even makkelijk te krijgen waren."

Veel ouders zijn niet eens zo slecht te spreken over de monstertjes die hun kinderen in de ban houden. Het zijn eigenlijk wel aardige beestjes, er is minder geweld dan bij andere videospelletjes - bij het vechten kunnen ze hooguit flauwvallen - en bovendien leren de kinderen ook nog eens optellen en aftrekken (de damage-punten).

Auerbach schat de educatieve waarde van het spel iets anders in. "Het belangrijkste is dat ze leren hoe je moet ruilen. Het leidt hen op tot aandelenhandelaren", zegt ze smalend.

Hoe belangrijk het handelsaspect is, blijkt wel op een Pokemontoernooi dat Nintendo heeft georganiseerd in een winkelcentrum bij Washington. Er lopen honderden kinderen te scharrelen, hun kostbare map stevig onder de arm geklemd, op zoek naar nieuwe aanwinsten.

Wat vinden ze nou zo leuk aan het spelletje? "Ik weet het niet. Ik vind het leuk dat ze kunnen evolueren", zegt Alex Pasternak (8). "Het is het iets waarover mijn vrienden en ik kunnen praten."

Volgens Auerbach appelleert het spel aan een diep gevoel dat kinderen op die leeftijd hebben: ze verlangen naar een eigen wereld waarin ouderen geen toegang hebben. "Wat het leuk maakt voor kinderen is dat hun ouders er niets van snappen. Als je je er niet serieus in verdiept, blijft het onbegrijpelijk. Voor kinderen is er niets mooiers dan dat. Op die leeftijd vind je geheime genootschappen en wachtwoorden heerlijk."

Voor leraren begint de rage langzamerhand een probleem te worden. Op veel scholen is het niet toegestaan de kaarten mee te nemen, een verbod dat eerder al de Tamagotchi's trof. Die elektronische speeltjes waren extra hinderlijk omdat ze begonnen te piepen als ze niet op tijd 'verzorgd' werden.

"Als je Pokemon toelaat, kunnen ze hun aandacht er niet meer bijhouden en zitten ze de hele tijd naar die ellendige kaarten te kijken", zegt een onderwijzeres. Er is nog een reden om de Japanse monsters te weren: sommige scholen hebben klachten gekregen van ouders die menen dat hun kinderen bij het ruilen zijn opgelicht. De brave borsten hadden zich laten afschepen met een waardeloze Bulbasaur, Charmander of Poliwag, in ruil voor een gezocht kostbaar exemplaar.

Voor spelletjesfabrikant Nintendo is Pokemon een goudmijn. De zakmonsters hebben de verkoop van Game Boys in het eerste kwartaal van dit jaar met liefst 250 procent omhoog gejaagd. Binnenkort krijgt het fenomeen een nieuwe impuls als de Pokemonfilm (gemaakt in samenwerking met Warner Bros) uitkomt. Volgens het ene gerucht gaat de film de Return of Meowth heten, volgens het andere Pokemon: The First Movie, maar de boodschap is duidelijk. Dit wordt een soort Star Wars: voorlopig zijn we hier niet vanaf.

Pokemon gaat de wereld veroveren, voorspelt Auerbach alias Dr. Toy. Ook in Nederland staat de invasie voor de deur: Fox Kids hoopt over twee weken de primeur van de tv-versie te hebben. Sommige Nederlandse winkels hebben via eigen import al Pokemonspellen verkocht, maar de grote dag is 8 november. D-Day, de Japanse zakmonsters gaan aan land!

Er is ook goed nieuws: genezing is mogelijk. Na een week school heeft Daan besloten al zijn Pokemonkaarten aan zijn broer Steven over te doen. Auerbach blijkt gelijk te hebben: het gaat vooral om de sociale druk. Gevraagd naar zijn wonderbaarlijke genezing zegt Daan: "Ach, nou gewoon, ze vinden Pokemon niet zo belangrijk in mijn klas."

Paradijzen
Digimon Paradijs
Dragonball Paradijs
Hamtaro Paradijs
Medabots Paradijs
Sailormoon Paradijs
Yu-Gi-Oh Paradijs
Kleurplaten Paradijs
Reclame
TIP
Pokemon Magazine
Affiliates
Pkmn.startpagina.nl
Team Rocket.nl
Pokemon Wolken
Pokémon Holland
Sinterklaas is jarig
Affiliate?